fjúmm - ping - sjúmm - dúmm dúmm.......og kúlan stoppar hársbreidd frá holunni. já þeir sem ekki eru búnir að kveikja á perunni þá var ég sona --> <-- langt frá því að eiga draumahögg mitt í golfi, eða holu í höggi. atburðurinn átti sér stað á fyrstu braut litla Hvaleyrarvallarins síðasta sunnudag er mig minnir. meðfylgjandi mynd segir sitt. þennan dag vöknuðu fjórir galvaskir einstaklingar, pabbi, systir mín, ég og vinur minn, upp um klukkan átta að morgni og skelltu sér í golf. það er ekki frásögu færandi nema hvað að allir léku draumagolf í þessu líka blíðskapar veðri og höfðu unun af. ég held meira að segja að nokkur persónuleg met hafi fallið. ég ætla að nota tækifærið og hvetja alla til að láta á reyna í golfinu. golf er eins og pringles: einu sinni smakkað, þú getur ekki hætt

ruðrugis

það finnst mér svolítið skemmtilegt, og ég fæ mjög góðan tíma og tækifæri til að leika mér að því í vinnunni, að reyna að skyggnast inn í umhverfið. helst kannski manneskjur. og þá meina ég það sem margir, ef ekki allir, einhvern tímann hafa óskað sér. jú auðvitað er ég að tala um það að átta mig á hugsunum annarra og hvernig fólki líður þegar það umgengst mann. verðugt og skemmtilegt viðfangsefni þar. svo er gott að hafa það til hliðsjónar að áður en þú ferð að átta þig á öðrum skaltu átta þig á sjálfum þér.

jæja, nú fer að styttast í heldur betur stórt verkefni, leyfi mér nú samt að halda að það verkefni sé löngu byrjað. umrætt verkefni er margþjóðlegt handknattleiksmót í ríki Svía sem hefst þann 2. júlí n.k. og stendur yfir í u.þ.b. viku. ég er ekki frá því að fiðrildið í maganum mínum sé að ergjast með hverjum deginum þó að maður telji sig nú vera kominn með nokkuð mikla reynslu af stórum mótum. og auðvitað er stefnan sett á dolluna, er það ekki annars. áhugasamir geta fylgst með gangi mála á blogg-síðu flokksins, línkur hér til vinstri - handboltinn-, get lofað ykkur því að það mun rjúka úr lyklaborðum ofvirku fararstjóranna.

í lokin verð ég að minnast á aldeilist frábæra ferð upp á golfvöll seint í gærkvöldi. þá fórum við systir mín og nutum lengsta dags ársins með kylfu í annarri hendi og kúlu í hinni. hreint út sagt magnað að heyra kirkjuklukkurnar slá tólf en samt rétt glitti í sólina. nota bene þá fórum við systkinin á kostum á síðustu holu þessarar ferðar. thumbs up.

ákvað að breyta um lúkk á síðunni, fannst hitt of dimmt, vildi aðeins gera þetta bjartara.

live in a light, not in a night

vona að ykkur líki það

verður ekki lengra

sólarkveðjur. siggi

eins og að stíga inn í myrkvað herbergi, loka á eftir sér, læsa, og síðan kveikja ljósin. eða. stíga inn í herbergi, kveikja ljósin og lítast vel á það, en stíga svo hikandi aftur út. mér líður einhvern veginn svona þessa dagana. sitt lítið af hvoru. skrítið. varfærni og það að grípa tækifærin þegar þau gefast. fer ekki alltaf vel saman. að stinga sér í djúpu laugina eftir að hafa skoðað vatnið. bara ef það tækist nú stundum. hef verið á sundlaugarbakkanum en verið of seinn. ég held allavega að ég hafi verið of seinn. veit svosum ekki. hlutirnir gætu breyst í komandi framtíð. er ekki málið bara að sjá til þegar maður getur ekki aðhafst og gera eitthvað í málunum þegar færi gefst. frumkvæði.

s.i.g.g.i

komiði öll margsæl og -blessuð. kannski kominn tími á að ég hripi ögn niður á þessa litlu síðu sem ég er með. kannski helst beri að nefna það að loks hef ég fengið almennilega vinnu, vinnu þar sem hugtök eins og einbeiting, samvinna og kannski mest mannleg samskipti eru höfð í hávegum ef svo má segja. þessi vinna er kölluð competo eða jafningjafræðsla á máli íslendinga og lofar byrjunin góðu eftir tvo vinnudaga. ég gæti haldið áfram fram að jólum við útskýringar á vinnunni svo að ég sný mér að öðru. gærkvöldið rann í garð með útskriftarathöfn úr grunnskóla í skauti sér. vægast sagt frábærlega vel að þessu kvöldi staðið og stóð fólk í biðröðum eftir að komast inn. okkar ástkæri nemendaráðsformaður hélt svona líka góða ræðu og inn á milli stigu vaskir própanólar á stokk og skemmtu lýðnum með príðum. það gladdi mig einnig mjög hversu margir nemendur fengu ágætis-einkunnir og hlýtur skólinn að hafa tæmt eitthvert bókasafnið hér í bæ. hvað mig varðar þá held ég að þorrinn af þessum bókum hafi runnið í minn faðm, svo segir allavega eldhússborðið. góð skólasystir mín hafði það á orði við mig í gær hvort ég væri ekki til í að koma á fót bókasafni með sér, og vitiði, ég held að það sé bara nokkuð góð hugmynd. ég vil samt koma einu á framfæri sem mér þykir nokkuð mikilvægt. það er hvorki hægt að mæla persónuleika, hegðun, félagsfærni né hæfni til að lifa með tölum og útreikningum. tölurnar mæla eingöngu hluta af greind svo sem pláss þar sem stærðfræðiformúlur, félagsfræðihugtök og kannski smá aðlögun komast fyrir.

að lokum langar mig að ausa aðeins úr viskubrunni einnar bókarinnar, nánar tiltekið bókinni gullvæg gildi.

Höfuðmálið í þessum heimi er ekki hvar við erum stödd, heldur á hvaða leið við erum. (Oliver Wendell Holmes)

Þakka kærlega fyrir mjög svo eftirminnileg ár

siggi